BAAD מרכז לאמנות

English

תערוכות21.11.13 - 6.1.14 סוף:סוף No-Place لا مكان

התערוכה הסתיימה!

תיעוד תערוכת סוף:סוף

צילום ועריכה: אופיר יונה

על אודות התערוכה

מאז שנות השישים של המאה העשרים, הביקורת הממסדית המערבית ערערה על המודליות של "הקוביה הלבנה", ובעיקר על הלגיטימיות שתובעת הקוביה הלבנה בהמשך להתרחקותה מהספציפיות של ההקשר לטובת אימוץ תו תקן אחיד. ניתן לזהות קווי דמיון בין ביקורת זו לבין התיאוריה שמציג פוקו בספרו "לפקח ולהעניש", בו הוא מקביל בין מושג המוסד לסטנדרטיזציה המתבטאת בביטול האחר, הערכת הבלתי צפוי, הימנעות מדיאלוג ו"התבצרות בעמדות" אל מול הממשי. על רקע הנחות אלו,  מעלה התערוכה הנוכחית  את השאלה: כיצד היצמדותם המכוונת של אמנים ישראלים עכשווים  למערך הקוביה הלבנה, וכתוצאה מכך לסטנדרטיזציה, משקפת את תאוות השליטה של התרבות המערבית ומוסדותיה?

(קרא עוד…)

منذ سنوات الـ1960, أخذَ النّقدُ المؤسّسيُّ الغربيُّ يُشكِّكُ في أنماط "المُكعّب الأبيض", وقد تمّتوجيهالنقد, خصوصًا, نحو الشرعيّة التي ادّعاها "المكعّب الأبيض" عند تغاضيه عن خصوصيّة الـ"سياق" لصالح التنميط الموحَّد. في الإمكان مُقارنة ذلك مع ما طرحهُ فوكو في كتابه Discipline and Punish, حيثُ يعتبرُ فوكو مفهومَ المؤسِّسة شكلاً من أشكال التنميط, أي "رفض الآخر, تقييم اللا-متوقَّع, حظر الحوار, و"التحصّن في المواقف"  في مقابل الواقعيّ". في ضوء هذه الخلفيّة, فنحن نودُّ في هذا المعرض طرحَ السؤال: كيف يتمثّلُ العزْل المتعمّد لكثيرٍ من الفنّانين الإسرائيليّين المُعاصرين في إطار المكعّب الأبيض, ما يعكس, بالتالي, رغبة الثقافة الغربيّة ومؤسَّساتها في فرض هيمنتها؟

 (اقرأ المزيد…)

 Ruven Kupperman

Since the 1960’s, Western institutional critique has questioned the modalities of the ”white cube”, notably the legitimacy it asserted to its withdrawal from the specificity of ”context” in favor of standardization. A certain parallel can be drawn here with Foucault, who in Discipline and Punish, equates the conception of the institution with a form of standardization manifested as the dismissal of the other, the assessment of the unexpected, the prevention of dialogue, and the ’entrenchment’ against the Real. With these in mind, in this exhibition we wish to pose the question: how does the intentional confinement of many contemporary Israeli artists to the white cube setting, and consequently to standardization, reflect the desire of Western culture and its institutions for domination?

(read more…)